Sultan Vahdeddin'in Son Gunleri

Sarayin Abhaz kökenli bas nedimelerinden Rumeysa Hanim, saraya kaç yasinda girdigini, harem hizmetine ne zaman dahil edildigini hatirlamiyor. Aklindan çikaramadigi tarih ise 10 Mart 1924: Alti yüzyil boyunca bu topraklari idare eden Osmanogullarinin ve saray halkinin ülkeden çikarilisi, ?stanbul’dan San Remo’ya gidis ve sürgün günleri… Hanedan üyelerinin Villa Nobel’de geçirdigi zor günlerin en hazini belki de Sultan Vahdeddin’in yasadiklari… Saltanati sona eren bir hükümdarin uzaktan memleketini ve yöneticilerini seyretmesi...

San Remo’da yakinlari ile sohbet eden sabik sultan Vahdeddin Türkiye Cumhuriyeti ve kuruculari hakkinda söyle diyordu: “Devletimi kurtarabilecek tek adam Mustafa Kemal’di. Vazifelendirdim, cebine de nakit koydum ki müskül duruma düsmesin, iyi de nasihat ettim. Ama ah vefasiz bizi sirtimizdan vurdu ah... Millet huzura kavustu insaallah, fakat hanedan perisan oldu”. Sultanin sadik hizmetlilerinden Cenaniyar Kalfa ise “Her devrime bir kurban gerek, biz kurban olduk o da cellat...” diyordu.

Sultan Vahdeddin'in San Remo Günleri ismiyle okurla bulusan bu hatiratin basligi, içerigi daha iyi yansittigi düsünülerek Sultan Vahdeddin'in Son Günleri olarak degistirilmistir.