Unutulmasin Diye

“Birkaç düzine sevdalý kimsenin düþünmediði ve akledemediði bir dönemde hasret ve vicdan mülâhazalarýna takýlmadan, “gurbet” ve “yad eller” demeden, gönüllerindeki ülke tutkusunu, memleket sevdasýný hizmet aþkýyla bastýrarak hedef Hak rýzasý açýldýlar dört bir yana; azimli, kararlý ve güvenle dopdolu olarak...”

“Gözlerimi yummuþ ümit meþcereliðimde çimlenen yarýnki nesilleri seyrediyorum!”

(M. Fethullah GÜLEN)

Sonsuz Nur rehberlerini her gördüðümde, yaþý baþý ne olursa olsun ayaða kalkýp ellerine sarýlmak geliyor içimden. Çünkü her biri benim gözümde bir kahramandýr. Neden? Anayý, atayý, sevgiliyi, sýcak yataklarý, malý, mülkü, makamý geride býrakýp, arkalarýna bakmadan haritada yerini bile bilmedikleri diyarlara gitmiþler. Gittikleri her yerde ilim, irfan ocaklarý tüttürmüþler. Konuþturmak zor onlarý. Ama bu da benim iþim... Anlatýlmasý bir vefa borcu, dile getirilmesi çok zor bir destandan söz etmek istiyorum. iþte o gönül erlerinden dinlediðim bazý hatýralar...